Søsken

Luk 13,29: Frå aust og vest og frå nord og sør skal menneske koma og sitja til bords i Guds rike.

Dobbel

Matt 26,41: Vak og be at de ikkje må koma i freisting! Ånda er villig, men kjøtet er veikt.

Gamal og ny

Matt 13,24-25: Så sette han fram for dei ei anna likning og sa: "Himmelriket kan liknast med ein mann som hadde sådd godt korn i åkeren sin. Men medan folket sov, kom fienden hans og sådde ugras i kveiten og gjekk sin veg."

Eit lukka rom

Mark 13,26: Då skal dei sjå Menneskesonen koma i skyene med stor makt og herlegdom.

Alle mine bårer

Joh 5,8: Jesus seier til han: «Stå opp, ta båra di og gå!»

Ein fange vert fri

eg bygde meg ein mur

av gull

edelsteinane blenka

på innsida

utsida kledde eg

med piggar av jern og mismot

så kom dei

alle desse svake svoltne små

og eg kan vel ikkje hjelpe alle

så eg drog for gardinene –

den natta lytta eg til ropa

som ikkje lenger var mange        men eitt

og det var ikkje lenger spinkle ord

men eit løvebrøl

og        eg kraup saman på golvet

medan murane rasa;

eit lite barn steig fram

med djupe auge og fillete klede

og eg såg

det var meg sjølv

 

Ordt 14,31: Den som undertrykkjer den svake, håner hans skapar, den som hjelper den fattige, ærar Gud.

Overflod

det kjem veltande vatn

frå ei opa kjelde i det evige berget

straumar av

levande vatn

til tørste strupar

vatnet fyller landet

stig over føter kne magar hovud

til alle

(som vil)

kan leggje på svøm –

Joh 1,16: Av hans overflod har vi alle fått, nåde over nåde.

Inn i eit større rom

i dette rommet

er det eit usynleg lys,

alt då eg kom inn        kjende eg

usynlege strålar trengje gjennom

alle orda og alle blikka

utan at eg visste

kva det var

at i dette rommet, denne atmosfæren

av kjærleg omtanke

ligg ikkje stein på stein

utan at nokon har tenkt det,

som ein lyd eg kan høyre

utan å vite kor den kjem ifrå

så er det noko – mildt –

som grip meg        grip hjartet mitt

og held meg mjukt

mot eit større hjarte

og eg kan tømme orda mine ut

på dette golvet

framfor det eine Ordet

den eine Vinden, Auget som ser meg

Handa som ber meg

det nye Livet        

som no er i meg

fordi        Herren        lukkar meg inn

til denne heilage staden

og gir meg fred

Kol 1, 17: Han er før alt, og i han blir alt halde saman.