søndag 22. april 2018

Bandi: Anklage

Kva skjer viss...
... du bur like ved den store paradeplassen, men sonen din begynner å hylgrine kvar gong han ser dei store plakatane av Karl Marx og Kim Il-sung?
... du er uheldig og tek knekken på ei heil drivhusavling med ris?
... du får telegram om at mor di ligg for døden, og du vert nekta reisepass, men reiser likevel?

Desse spørsmåla, og fleire andre, får du svar på om du les denne kontroversielle novellesamlinga frå Nord-Korea.

Den anonyme forfattaren Bandi, som fortsatt bur i Nord-Korea, skriv regimekritiske kvardagsforteljingar - med livet som innsats - og smuglar dei ut til Sør-Korea. Dei sju novellene i denne samlinga er skrivne på 90-talet, og gir eit heilt spesielt innblikk i livet til vanlege menneske i det lukka diktaturet.

Eg har høyrt litt om dei dårlege levekåra i Nord-Korea, og den totale kontrollen myndighetene har på både presse, forlag og liva til innbyggjarane heilt generelt. Gjennom denne boka får vi kjenne dei store dilemmaa og den enorme frustrasjonen på kroppen, og ein kan ikkje anna enn undre seg over at dette er ganske nylege forteljingar, og at dei omhandlar menneske som lever på den same planeten som oss sjølv.

Dette er forteljingar som fortener å bli lest av mange!

lørdag 21. april 2018

Ordre: Elsk!



han skreiv manualen på veggen;
den nye regelen

ein ordre om å elske
ein veg å gå – saman

så teikna han seg sjølv
på den same veggen,
og steig ut av flata

omfamna oss alle,
vi kunne kjenne hjarterytmen
og vart fylte av varmen
og gløden i auga smitta over til oss

slik –
sa han

og steig tilbake bak veggen,
og alt som stod att
var manualen

den sa det vi no hadde lese
i brennande skrift på eit hjarte




Joh 13, 34: Eit nytt bod gjev eg dykk: De skal elska kvarandre. Som eg har elska dykk, skal de elska kvarandre.

lørdag 14. april 2018

Inn porten



som ein varmesøkande rakett
pendlar hjartet seg inn
mot det som er heilt
ekte
vare

bomtreffa er mange
og såre –
berre sjå desse arra
på kryss og tvers over sjela mi

men eg bryr meg ikkje lenger
for alt det der er over, ferdig
finito

i det eg fann den opne porten,
den som førte meg inn i tryggleiken
bleikna alt anna bort

no er det berre Jesus, her
berre Han og berre Han
og berre i Han
finn hjartet sitt svar på lengten




Joh 10,9: Eg er porten. Den som går inn gjennom meg, skal bli frelst og fritt gå inn og ut og finna beite.
 

lørdag 7. april 2018

Elskar eg?


tankane mine er infiserte
og merka,
eit slags antistoff
som støyter frå seg alt
som vil gjere meg godt –

elskar du –
elskar eg?
det er så vanskeleg å vite,
så umogleg å setje tankane saman
med kjenslene eg
- av og til -
har, dei som dreg meg til deg
medan antistoffa i meg strittar imot

og alt eg – eigentleg – ynskjer  
inst inne
er at Du skal lyfte meg opp
halde rundt meg
seie, stille
- det er ok,
alt er ok,
for Eg elskar deg –
 



 
Joh 21,17: Så seier han tredje gongen: «Simon, son til Johannes, har du meg kjær?» Peter vart sorgfull då Jesus tredje gongen spurde: «Har du meg kjær?» Og han svara: «Herre, du veit alt, du veit at eg har deg kjær.» Jesus seier til han: «Fø sauene mine!»