Denne songen traff meg rett i hjartet i dag tidleg. Eg plar alltid høyre på musikk på veg til jobb, og dei siste dagane har eg lytta mykje til den nyaste plata til Thousand Foot Krutch. Dette er eit av mine absolutt favorittband, og songen "In my room" har eg høyrt fleire gongar. Likevel var det som om eg plutseleg høyrde teksten for første gong, og verkeleg forstod kva den handla om.
Ein del dagar er akkurat som dette. Teksten i songen utgjer eigentleg ei bøn, og orda passar inn i min eigen lengt, min eigen svakhet og mitt eige ynskje om eit møte med den Heilage Gud.
Og dei gode nyhendene er: Når vi ber Gud inn i våre rom, så kjem han!
In my room - Thousand Foot Krutch
They say that You created all,
My voice must sound so small,
In between heavens walls,
But they said You knew my name
And they say that your love has no end,
And that You can heal the past,
With just one touch of Your hand,
Does it matter if I was to blame?
I've been trying to erase myself
By trying to be someone else
They say there's no hope for me
I guess this must be hell
They make me feel so empty
Their words, they cut like knives
You tell me to forgive them
But I'm not sure I'll survive
I'm not sure if this is a good time
Or even if your home
It's a long, long way from Your throne but...
Can You meet me in my room?
A place where I feel safe
Where I don't have to run away
Where I can just be me
Can You meet me in my room?
A place where I feel strong
A place where I belong
And I can call my own
I wait for You...
They say You're always there, You never leave
Even when we don't believe
And that sounds like love to me
I know I couldn't do the same
And they said that You can see my heart
Then You already know I'm falling apart
That's why I hide here in the dark
So no one has to see my pain
I've never prayed, so can we just talk?
Don't wanna put You on the spot.
But can You bring the keys to my heart
And help me find the way?
They make me feel so empty
Their words, they cut like knives
You tell me to forgive them
But I'm not sure I'll survive
I'm not sure if this is a good time
Or even if your home
It's a long, long way from Your throne but...
Can You meet me in my room?
A place where I feel safe
Where I don't have to run away
Where I can just be me
Can You meet me in my room?
A place where I feel strong
A place where I belong
And I can call my own
[2x]
Won't You meet me, meet me in my room
Where there's no one else allowed but You
I've been waiting for so long to meet You
I'll be waiting...
In my room...
Won't You meet me, won't You meet me in my room
I'm all alone, and I'll be waiting.
mandag 27. oktober 2014
torsdag 16. oktober 2014
Revidert statsbudsjett
Det er økonomiske brytningstider i politikken, og eg hiv meg med i karusellen. Her er mine revideringar:
1) Støtteordningar
Her går ikkje regjeringa langt nok, meiner eg. Målet er å stoppe dei late navarane, som snylter på samfunnet og ikkje gidd å ta i eit tak. Ved å redusere trygda, skal dei tvingast tilbake til arbeidslivet. Dette vert feil. Kven som helst kan klare seg på mindre trygd. Kva om dei flytter til ein mindre bolig, seier opp diverse abonnement og berre handlar mat som nærmar seg utløpsdato og sett ned i pris? Då vil mølla fortsette å snurre, og navarane klorar seg fast til dei gratis pengane. Skal vi få slutt på ondet, bør heile utbetalinga stanse. Då er dei faktisk nøydde til å jobbe, og vi får ein endeleg slutt på latskapen. Her kan staten samtidig spare utruleg mange millionar, som kan brukast på betre ting.
2) Bistand
Regjeringa vil redusere talet på land som mottek bistand. Eg applauderer, samtidig som eg ristar på hovudet. Skal bistanden bli verkeleg effektiv, og vi få skikkeleg kontroll over pengane, bør talet på land reduserast til eitt. Dette landet vil då oppleve støtta frå Noreg som eit verkeleg løft, og kontrollorgana får ein enklare jobb. Eg foreslår eit land som verkeleg strevar i motvind for tida, og som treng vår varmast omsorg: Spania. Ein positiv sideeffekt vil sjølvsagt vere at den norske solturismen vil kunne nyte godt av bistanden i andre omgang. Og det skulle berre mangle, det er då våre skattepengar.
3) Barnevern, barneombod og andre institusjonar som jobbar med barnerettar
Det siste året har regjeringa ved mange høve vist at dei eigentleg ikkje er for barnekonvensjonen i det heile. USA og Somalia har endå ikkje ratifisert den, og vi bør kanskje vurdere å trekke oss ut vi også. Då vil vi kunne sende barn ut av landet med endå betre samvit, og vi sparar mykje pengar som elles vert sløst vekk til å ta seg av dei små. Og sidan barn er barn, om dei er afghanske, svenske eller norske, vert det urettferdig med særbehandling av ei gruppe. Viss vi vel å sjå vekk frå barns rettar i det heile, vil landet spare millionar! Desse pengane kan brukast på betre ting, som for eksempel bygging av bompengefrie vegar.
4) Innvandring
Noko av pengane som vert spart i post 1 og 3, bør overførast til forebygging av innvandring. Eg foreslår at Noreg opprettar kontor ved alle flyplassar som har ruter til Noreg. Der kan ein plukke ut alle som ikkje ser norske ut, og la dei gå gjennom ein kultur- og språktest. Viss dei ikkje består, får dei heller ikkje sleppe inn på flyet. På den måten vil berre etniske nordmenn frå Noreg fly inn i vårt territorium, og heile innvandringspolitikken er løyst! (Her må vi sjølvsagt ta høgde for at ein del utlendingar vil prøve å jukse seg inn i landet, ved å ta for eksempel universitetsgrad i norsk eller ved å kle seg ut som lyshåra viking. Det vil vere viktig med effektive kontrollorgan som kan avsløre juks)
Eit tilleggsgode vil her vere at dette vil verne den norske kulturen frå negativ innverknad!
5) Stipend
Her er det millionar å spare! Kvifor redusere stipendet for nokon? Kvifor ikkje ta vekk heile stipendordninga! Då er det berre dei som verkeleg vil ta utdanning som kjem til å gjere det, og det er då også det beste. Meir motiverte elevar ved vidaregåande skular og høgare utdanning, og dei andre vil komme seg raskare ut i lågtlønna arbeid. Dei vil då kunne fylle dei arbeidsplassane som vert ståande ledig når innvandringa vert redusert. To fluger i ein smekk!
6) Pressestøtte
Staten bør ikkje binde avisene og gjere dei avhengige. Ved å kutte statstøtta heilt, vil avisene bli verkeleg uavhengige, og vi vil få ei reell fri presse i Noreg. Dette vil sjølvsagt få konsekvensar for enkelte aviser i starten, men på sikt vil det auke mangfaldet og folket vil få dei meiningane dei betalar for. Det viser ALL forsking!
7) Kultur
Dette bør bli ein salderingspost. Kultur er som kjent det vi held på med, som vi strengt tatt ikkje er nøydde til. Og kvifor skal staten betale folk for å spele fele, viss det er så få som vil høyre på at det ikkje går rundt likevel? Viss vi fjernar støtten til kultur, kan vi redusere skattenivået. Dei ekstra pengane kan folk bruke til å betale for den kulturen dei vil ha, og all overflødig kultur bli sjalta vekk. Det er viktig at dette vert sett i samband med punkt 4 - vi vil ikkje at unorsk kultur skal blomstre opp.
8) Landbruk
Løysinga her er rimeleg enkel: Ved å lage til ei lisensordning, der berre ein bonde i kvar kommune vil få lisens til å drive gard, vil vi tvinge fram ei samanslåing av alle dei små og lite effektive gårdsbruka til færre, store og meir funksjonelle gardsbruk. Dette vil gje billigare og betre mat i butikkane. Samtidig får ein frigitt mykje areal som kan brukast til boligbygging!
Eg reknar med at revideringane mine kjem med i det endelege statsbudsjettet. Hugs: Ein kan alltid bli endå blåblåare!
1) Støtteordningar
Her går ikkje regjeringa langt nok, meiner eg. Målet er å stoppe dei late navarane, som snylter på samfunnet og ikkje gidd å ta i eit tak. Ved å redusere trygda, skal dei tvingast tilbake til arbeidslivet. Dette vert feil. Kven som helst kan klare seg på mindre trygd. Kva om dei flytter til ein mindre bolig, seier opp diverse abonnement og berre handlar mat som nærmar seg utløpsdato og sett ned i pris? Då vil mølla fortsette å snurre, og navarane klorar seg fast til dei gratis pengane. Skal vi få slutt på ondet, bør heile utbetalinga stanse. Då er dei faktisk nøydde til å jobbe, og vi får ein endeleg slutt på latskapen. Her kan staten samtidig spare utruleg mange millionar, som kan brukast på betre ting.
2) Bistand
Regjeringa vil redusere talet på land som mottek bistand. Eg applauderer, samtidig som eg ristar på hovudet. Skal bistanden bli verkeleg effektiv, og vi få skikkeleg kontroll over pengane, bør talet på land reduserast til eitt. Dette landet vil då oppleve støtta frå Noreg som eit verkeleg løft, og kontrollorgana får ein enklare jobb. Eg foreslår eit land som verkeleg strevar i motvind for tida, og som treng vår varmast omsorg: Spania. Ein positiv sideeffekt vil sjølvsagt vere at den norske solturismen vil kunne nyte godt av bistanden i andre omgang. Og det skulle berre mangle, det er då våre skattepengar.
3) Barnevern, barneombod og andre institusjonar som jobbar med barnerettar
Det siste året har regjeringa ved mange høve vist at dei eigentleg ikkje er for barnekonvensjonen i det heile. USA og Somalia har endå ikkje ratifisert den, og vi bør kanskje vurdere å trekke oss ut vi også. Då vil vi kunne sende barn ut av landet med endå betre samvit, og vi sparar mykje pengar som elles vert sløst vekk til å ta seg av dei små. Og sidan barn er barn, om dei er afghanske, svenske eller norske, vert det urettferdig med særbehandling av ei gruppe. Viss vi vel å sjå vekk frå barns rettar i det heile, vil landet spare millionar! Desse pengane kan brukast på betre ting, som for eksempel bygging av bompengefrie vegar.
4) Innvandring
Noko av pengane som vert spart i post 1 og 3, bør overførast til forebygging av innvandring. Eg foreslår at Noreg opprettar kontor ved alle flyplassar som har ruter til Noreg. Der kan ein plukke ut alle som ikkje ser norske ut, og la dei gå gjennom ein kultur- og språktest. Viss dei ikkje består, får dei heller ikkje sleppe inn på flyet. På den måten vil berre etniske nordmenn frå Noreg fly inn i vårt territorium, og heile innvandringspolitikken er løyst! (Her må vi sjølvsagt ta høgde for at ein del utlendingar vil prøve å jukse seg inn i landet, ved å ta for eksempel universitetsgrad i norsk eller ved å kle seg ut som lyshåra viking. Det vil vere viktig med effektive kontrollorgan som kan avsløre juks)
Eit tilleggsgode vil her vere at dette vil verne den norske kulturen frå negativ innverknad!
 |
| Eksempel på noko som kan byggast av dei sparte pengane |
5) Stipend
Her er det millionar å spare! Kvifor redusere stipendet for nokon? Kvifor ikkje ta vekk heile stipendordninga! Då er det berre dei som verkeleg vil ta utdanning som kjem til å gjere det, og det er då også det beste. Meir motiverte elevar ved vidaregåande skular og høgare utdanning, og dei andre vil komme seg raskare ut i lågtlønna arbeid. Dei vil då kunne fylle dei arbeidsplassane som vert ståande ledig når innvandringa vert redusert. To fluger i ein smekk!
6) Pressestøtte
Staten bør ikkje binde avisene og gjere dei avhengige. Ved å kutte statstøtta heilt, vil avisene bli verkeleg uavhengige, og vi vil få ei reell fri presse i Noreg. Dette vil sjølvsagt få konsekvensar for enkelte aviser i starten, men på sikt vil det auke mangfaldet og folket vil få dei meiningane dei betalar for. Det viser ALL forsking!
7) Kultur
Dette bør bli ein salderingspost. Kultur er som kjent det vi held på med, som vi strengt tatt ikkje er nøydde til. Og kvifor skal staten betale folk for å spele fele, viss det er så få som vil høyre på at det ikkje går rundt likevel? Viss vi fjernar støtten til kultur, kan vi redusere skattenivået. Dei ekstra pengane kan folk bruke til å betale for den kulturen dei vil ha, og all overflødig kultur bli sjalta vekk. Det er viktig at dette vert sett i samband med punkt 4 - vi vil ikkje at unorsk kultur skal blomstre opp.
8) Landbruk
Løysinga her er rimeleg enkel: Ved å lage til ei lisensordning, der berre ein bonde i kvar kommune vil få lisens til å drive gard, vil vi tvinge fram ei samanslåing av alle dei små og lite effektive gårdsbruka til færre, store og meir funksjonelle gardsbruk. Dette vil gje billigare og betre mat i butikkane. Samtidig får ein frigitt mykje areal som kan brukast til boligbygging!
Eg reknar med at revideringane mine kjem med i det endelege statsbudsjettet. Hugs: Ein kan alltid bli endå blåblåare!
mandag 14. juli 2014
Golgataperspektivet
Eg har vore på bibelcamp, sommarens store høgdepunkt. Teltferie og avslapping, kombinert med solid undervisning og godt fellesskap. Betre innputt er det vanskeleg å få!
Det viktigaste eg sit att med i år, er eit fornya golgataperspektiv. Det var særleg éin bibeltime som sette djupe spor hos meg. Roald Evensen hadde to bibeltimar, der han snakka om Golgata. Det er ingen som veit heilt sikkert kor Golgata låg, bortsett frå at det er utanfor bymurane i det gamle Jerusalem. Gjennom forklaring av ord og omgrep, og ved hjelp av kunnskap om jødisk religion og kultur, plasserte Evensen Golgata i løpet av den første bibeltimen på Oljeberget. Det var torsdag, og ei heilt ok undervisningsøkt.
Så kom fredagen, og undervisninga fortsette. Og det var denne timen som gjorde mest inntrykk. Fokus var no på dei gamle offerskikkane til jødane, og samanhengen med Jesu offer. Eg klarar dessverre ikkje å gjengje så mykje av undervisninga her, men eg har no fått eit nytt indre bilde av Jesu korsfesting: På toppen av Oljeberget, Jerusalems høgaste punkt, der han hadde fri sikt mot inngangen til det enorme tempelet som på den tida stod på Moriafjellet, der Klippemoskeen står i dag.
Endå meir enn dette, sit eg att med ein setning han sa i løpet av timen: All kristen undervisning og forkynning må foregå på Golgata! Ikkje slik å forstå at ein skal stå der reint fysisk, men når ein les i Bibelen og forkynner, må ein "stå på Golgata", sjå alt i perspektiv av Jesu offer. Først då får bibeltekstane meining, og trua eit innhald.
Utan Golgata, og Jesu offer på korset, er resten av kristendomen meiningslaus og utan håp. Utan Golgata, står vi att med ingenting.
Og omvendt: Under Jesu kors vert alle historiene i GT og NT sydd saman, får perspektiv og meining, og vi får eit håp vi kan kvile i!
Dette Golgataperspektivet kjem eg til å ta med meg vidare, både når eg sjølv held andakt, og når eg les i bibelen eller lyttar til forkynning. Alt må målast opp mot det som skjedde der, på korset.
Vidare kjem eg også til å ta med meg eit sitat frå ein av Audun Hjellvik sine bibeltimar, der han snakka om å lese i bibelen: "Har du ete deg svolten, eller svolte deg mett?" Det å lese og høyre forkynning, gjer at appetitten på Guds ord aukar. Dess meir eg lærer, dess meir ynskjer eg å lære.
Den dagen eg er mett, den dagen eg tenkjer at eg kan det som handlar om Jesus, eg kan det som står i Bibelen, eg veit korleis alt det der er... så kvifor skal eg lese meir... Den dagen står eg ovanfor ei andeleg svoltkatastrofe!
Så to ting sit att etter bibelcampen 2014: Golgataperspektivet, og viktigheten av å ete rikeleg frå Guds ord, så den andelege svolten og lengten aukar!
Det viktigaste eg sit att med i år, er eit fornya golgataperspektiv. Det var særleg éin bibeltime som sette djupe spor hos meg. Roald Evensen hadde to bibeltimar, der han snakka om Golgata. Det er ingen som veit heilt sikkert kor Golgata låg, bortsett frå at det er utanfor bymurane i det gamle Jerusalem. Gjennom forklaring av ord og omgrep, og ved hjelp av kunnskap om jødisk religion og kultur, plasserte Evensen Golgata i løpet av den første bibeltimen på Oljeberget. Det var torsdag, og ei heilt ok undervisningsøkt.
Så kom fredagen, og undervisninga fortsette. Og det var denne timen som gjorde mest inntrykk. Fokus var no på dei gamle offerskikkane til jødane, og samanhengen med Jesu offer. Eg klarar dessverre ikkje å gjengje så mykje av undervisninga her, men eg har no fått eit nytt indre bilde av Jesu korsfesting: På toppen av Oljeberget, Jerusalems høgaste punkt, der han hadde fri sikt mot inngangen til det enorme tempelet som på den tida stod på Moriafjellet, der Klippemoskeen står i dag.
Endå meir enn dette, sit eg att med ein setning han sa i løpet av timen: All kristen undervisning og forkynning må foregå på Golgata! Ikkje slik å forstå at ein skal stå der reint fysisk, men når ein les i Bibelen og forkynner, må ein "stå på Golgata", sjå alt i perspektiv av Jesu offer. Først då får bibeltekstane meining, og trua eit innhald.
Utan Golgata, og Jesu offer på korset, er resten av kristendomen meiningslaus og utan håp. Utan Golgata, står vi att med ingenting.
Og omvendt: Under Jesu kors vert alle historiene i GT og NT sydd saman, får perspektiv og meining, og vi får eit håp vi kan kvile i!
Dette Golgataperspektivet kjem eg til å ta med meg vidare, både når eg sjølv held andakt, og når eg les i bibelen eller lyttar til forkynning. Alt må målast opp mot det som skjedde der, på korset.
Vidare kjem eg også til å ta med meg eit sitat frå ein av Audun Hjellvik sine bibeltimar, der han snakka om å lese i bibelen: "Har du ete deg svolten, eller svolte deg mett?" Det å lese og høyre forkynning, gjer at appetitten på Guds ord aukar. Dess meir eg lærer, dess meir ynskjer eg å lære.
Den dagen eg er mett, den dagen eg tenkjer at eg kan det som handlar om Jesus, eg kan det som står i Bibelen, eg veit korleis alt det der er... så kvifor skal eg lese meir... Den dagen står eg ovanfor ei andeleg svoltkatastrofe!
Så to ting sit att etter bibelcampen 2014: Golgataperspektivet, og viktigheten av å ete rikeleg frå Guds ord, så den andelege svolten og lengten aukar!
mandag 9. juni 2014
Vekstsesong
Når temperaturen aukar, skyt veksten skikkeleg fart. Rørslene i lufta er som ein katalysator for plantespirane. Når rørslene aukar, aukar også spireevna! Med nødvendig tilførsel av vatn, og tilstrekkeleg med sollys, så kan vi, etter den noko golde vinteren, no nyte alle fargane i naturen, og sjå kor plantane endrar heile geografien rundt oss.
Slik er det også når vi les i Bibelen. Å lese er om lag det same som å auke temperaturen i vårt indre jordsmonn. Meir kunnskap, meir innsikt, i Guds ord er ein katalysator for vekst.
Men det er ikkje det å lese i Bibelen som er vårt kristne liv. Det berre utgangspunktet. Vi treng Guds nåde (regnet) og den Heilage Ande (lyset) som kan forvandle det vi les til næring for trua vår, og dermed skape vekst. Vårt kristne liv er livet saman med Jesus, og vekstsesongen startar i det vi opnar Bibelen og tek til oss av Guds varme...
Lesetips: Ta med deg bibelen ut i hagen/skogen/stranda/fjellet, set deg ned og ta til deg av næringa der, samtidig som du nyter naturen Gud har skapt! Då er det vekst både rundt deg, og inni deg!
mandag 5. mai 2014
Gudsbilete 2: Den gode gjetaren
Eg er den gode gjetaren. Den gode gjetaren set livet til for
sauene. Men leigekaren, som ikkje er gjetar og ikkje eig sauene, han lèt
sauene vera og rømmer når han ser ulven koma. Og ulven herjar mellom dei og
jagar dei frå kvarandre. For han er leigekar og har
ikkje omsorg for sauene. Eg er den gode gjetaren. Eg
kjenner mine, og mine kjenner meg, slik som Far
kjenner meg og eg kjenner Far. Eg set livet til for sauene. Eg har òg andre sauer, som ikkje høyrer til denne flokken. Dei òg
må eg leia; dei skal høyra mi røyst, og det skal bli éin flokk og éin gjetar.
Far elskar meg fordi eg set livet til så eg kan ta det tilbake. Ingen tek livet mitt, eg gjev det frivillig. Eg har makt til å gje det, og eg har makt til å ta det tilbake. Denne oppgåva fekk eg av Far min. (Joh 10, 11-18)
Far elskar meg fordi eg set livet til så eg kan ta det tilbake. Ingen tek livet mitt, eg gjev det frivillig. Eg har makt til å gje det, og eg har makt til å ta det tilbake. Denne oppgåva fekk eg av Far min. (Joh 10, 11-18)
Eg
veit ikkje kva bilde du har av Gud, eller kva du har høyrt og møtt som har
forma det så det har blitt som det er. Denne våren har eg høyrt, i ulike
samanhengar, fleire menneske som har delt sitt Gudsbilde, og fortalt bakgrunnen
for det. Det er lærerikt å lytte til andre som fortel om sine erfaringar, og
nokre av desse kan ein kanskje kjenne seg att i.
Ein
av dei tinga som har forma mitt Gudsbilde, er det store maleriet som heng bak
talarstolen på bedehuset i barndomsbygda mi, Balestrand. Bildet viser eit
storslagent fjordlandskap, og var dermed veldig nært til den kvardagen eg
kjente. I framgrunnen, inst i fjordarmen, langt oppe i fjellskråninga, sit eit
lam på ei lita berghylle. Det har store og redde auge, og det sit fast i ei
busk. Til venstre for lammet, med utstrekte hender, står ein mann med kjortel
og eit blikk fullt av omsorg.
Dette
bildet har eg sitte og studert gjennom mange møter, basarar og andre arrangement
opp gjennom barne- og ungdomsåra. Eg har også mange andre bilde som fortel meg
om sider ved Gud, men akkurat dette maleriet har nok sett eit sterkt preg på
mitt bilde av Gud: Den omsorgsfulle gjetaren som, på leit etter det bortkomne
lammet, tek seg inn i dei mest avsidesliggjande fjordarmane. Heilt inn dit der
også eg er å finne.
Eit
anna bilde som har forma trua mi, er ein poster eg hadde hengande på veggen på
rommet mitt då eg var liten. Bildet viste ein liten kattunge oppi ei skål, og
under stod teksten frå 5. Mos 31, 6: “Han slepper deg ikkje og går ikkje frå
deg.”
Finst
det noko tryggare enn å få kvile i armane til ein Gud som aldri vil svikte, og
som ofrar alt for å berge deg? Dette er kjernen av mitt Gudsbilde, den gode
gjetaren som er der. Er til stade under alle forhold. Vaktar sine born,
og leitar etter dei som er borte.
Det
har blitt gjort og sagt mykje gale i Jesu namn opp gjennom historia, og mange
går nok rundt med eit Gudsbilde som er heilt annleis enn mitt. Likevel er eg
trygg på at dette bildet er eit av dei mest sanne bilda vi kan finne om Gud,
for heile bibelen er gjennomsyra av tanken på ein kjærleg Gud som vaktar
flokken, og som lengtar etter å finne dei som har villa seg vekk. Det er ikkje
lenge sidan påske, og påska er det sterkaste beviset vi har på at Gud,
gjetaren, er villig til å ofre alt, til og med livet, for å finne sine
bortkomne lam.
Dette
kviler eg i. Slik er min Gud.
(Helgetankar, tekst til Suldalsposten, fredag 2. mai)
søndag 23. mars 2014
Gudsbilete 1: Den bortkomne sonen (17 tablå)
(Dette er utgangspunktet for andakten på KRIK i går kveld)
1) Sonen: Du er ein gamal tosk, ein
idiot! Eg kan ikkje forstå at eg nokon gong har snakka til deg! Eg hatar deg!
Faren: Men, guten min…
Sonen: Eg er ikkje guten din lenger, og du er ikkje faren min. Du
er død for meg, høyrer du: Død!
2) Sonen: No er eg fri, og lommene er
fulle av pengar. Dette er fantastisk bra!
3) Det var ein gong ein ung mann som reiste
langt heimanfrå, til ein framand by. Alt er stort, alt er flott, alt er nytt.
(Tek på solbriller) Han lever livet og arrangerer flotte festar for alle venene
– og han er ven med alle! Alle diggar han!
4) Ven 1: Hei du … mannen! Kan du ikkje kjøpe ein bil
til meg!
Sonen: Klart det! Kva slag bil vil du ha?
Ven 1: Eg kunne tenkje meg ein Porsche.
Sonen: Ok, her er pengar. For dette får du ein Porsche og vel så det!
Ven 1: Stilig, mann.
5) Og mannen lever det glade livet, kvar
einaste dag. Livet er ein fest. Han har pengar, han har vener.
6) Ven 2: Hei du … mannen! Dei solbrillene er stygge!
Sonen: Å? Er dei ikkje fine?
Ven 2: Nei, dei er heilt ute. Sjå her, prøv desse!
Sonen: Dei var tøffe! Så stilig eg vart no!
Ven 2: Du kan få dei, viss du kjøper eit hus til meg.
Sonen: Høyres rimeleg ut det. Kva slag hus vil du ha?
Ven 2: Eg kunne tenkje meg ein villa.
Sonen: Ok, her er pengar. Kjøp deg ein villa. På vestkanten.
Ven 2: (Snur og går, mumlar…) Oi, det var mange pengar.
7
7) Og mannen fortset det glade livet,
kvar einaste dag. Livet er eit party frå morgon til kveld. Og han har vener som
verkeleg bryr seg om han.
8) Ven 3: Hei, du … mannen! Den sveisen
din ser ikkje ut!
Sonen: Å? Kva er gale?
Ven 3: Men sjå på deg. Du ser ut som du kjem frå 2013. Her, ta på denne
hua her. Den er skikkeleg pop i år.
Sonen (tek på hua): Joda, den var god den. Ser eg stilig ut no?
Ven 3: Heilt topp! Du kan få den, viss du kjøper ein båt til meg.
Sonen: Kva slag båt vil du ha?
Ven 3: Ein som går superraskt!
Sonen: Ok, her er pengar. Kjøp deg ein båt!
Ven 3 (snur seg og går, mumlar): Ja ja, får vel kanskje hundre hestar for
dette.
9) Og mannen likar livet sitt, han likar
venene sine, og dei likar han. Livet er ein fest, heile våren. Det er flust av
damer som gjerne vil bli sett saman med han.
10)
Sonen:
Hei du, flotte dama! Kom!
(Selfie)
Sonen: Dette skal eg leggje ut på facebook og instagram! Det kjem til å
få tusen likes, det er eg sikker på!
11)
Livet
er ein fest. Livet er heilt topp. Heilt til han ein dag får eit brev frå
banken:
(… mumlar….) Kontoen er tom …. Overtrekt … renter og rentes rente ….
Inkasso …. Konkurs … alt må tilbake før helga … sperre alle kontoar … uønskt
som kunde …
12)
Livet
er plutseleg ikkje ein fest lenger. Det er ikkje ein gong eit nachspiel. Det er
dagen derpå, det er morgonen etter, med hovudverk, kvalme og anger. Livet er
ikkje lenger fylt med fest og fargar. Det er grått, det er trist.
Kjøleskapet
er tomt.
Klesskapet
er tomt.
Han må selje det vesle han har, for å
få seg litt mat.
Til slutt har han ingenting tilbake. Han
finn seg ein ledig benk under ei bru i byen. Av og til finn han halvtomme
brusflasker i søppeldunkane – dei bruker han til å sløkke tørsten. Av og til er
han raskare enn endene når dei får brødbitar. Med smulane kveler han den verste
svolten. Av og til sit han på gatehjørna og tiggar, men alle går forbi. Til og
med dei gamle venene. Dei går over på andre sida av gata, ser i alle andre
retningar. Dei blir kvalme av å sjå på den fillete lasaronen som sit der og tiggar.
“Som man reder, så ligger man”, og hasta la vista gamle ørn.
13)
Ein
dag kjem mannen plutseleg på noko: Ein stad, langt borte, har han ein far. Ein
han skjelte ut og rømte frå for lenge sidan. Ein stad er det ein heim han
kjenner. Kanskje kunne han gå tilbake?
Nei, han slår det frå seg. Aldri om han kan komme tilbake til faren,
etter det han sa då han reiste.
Tidene går. Sommar vert haust. Mannen
frys, han er svolten. Det
er berre eit beinrangel igjen, og folk har slutta å mate endene. Til slutt
reiser han seg. Bestemmer seg. Han vil reise heim, til far.
Sonen: Far har jo ein garasje.
Kanskje kan eg få sove der. Og ete restane etter middagane. Og lage meg klede
av dei gamle slitte lakena som eg veit ligg der i ein pose. Ja, slik må det
bli.
Og sonen går
heim.
14)
Legg
merke til faren no. Sjå godt på han som har stått i døra og speida etter sonen
kvar einaste dag sidan han for. Sjå på han som lengtar etter at sonen skal kome
heim.
Står han og ventar på at sonen skal kome tilbake til
huset?
Ventar han på at sonen skal falle på kne og be om
unnskyldning?
Står han og gleder seg til å kunne
avvise denne egoistiske guten som kalla
han så mange stygge ting då han drog?
Nei, sjå på han. Allereie medan sonen
er langt borte, går han han i møte. Armane er opne, smilet vert breiare dess
nærare sonen kjem.
15)
Faren
omfamnar sonen sin. Endeleg er han tilbake!
16)
Dette
er ei av Jesus sine kjente historier frå Bibelen. Han fortalte den ikkje til
læresveinane sine, dei som pleidde å følgje etter han. Han fortalte den til dei
religiøse leiarane og dei som var skeptiske til han. Dei kunne ikkje forstå
kvifor Jesus alltid omgav seg med dei svake, dei som alle visste var syndarar,
dei upopulære tollarane, heilt vanlege fiskarar og andre frå fattige kår.
Med denne historia fortalte han dei noko svært viktig og fundamentalt om
Gud.
17)
Gud
er ein far som står med utstrekte hender. Han ventar. På deg. Han ventar på at
DU skal kome til han. Mange trur at det første du møter når du kjem til Gud, er
verdas lengste peikefinger: “Fy fy, du har gjort dette og dette, du er ein
dårleg person, du må forandre deg, du må bli liten, eit null, eit ingenting.
Då, kanskje, skal eg bry meg om deg”
Nei, Gud er slik Jesus fortel
at Gud er. Han burde jo vite det, sidan han er Gud sjølv. Og dette er noko eg
har erfart sjølv i livet mitt. Eg gjer mange ting som går på tvers av det Jesus
seier i Bibelen, og Gud burde kryssa armane og rista på hovudet og snudd ryggen
til meg. Men gong på gong har eg opplevd at han tek imot meg med opne armar,
gir meg tilgjeving og ein ny sjanse. Gang på gang.
Og slik er Gud i forhold til deg
også. Han ventar på deg – med opne armar.
tirsdag 18. mars 2014
Musikktips: Peter Furler
For alle dei som, inkludert meg sjølv, var pittelitt skuffa då Peter Furler slutta som vokalist i Newsboys, har det no kome ei plate som føles som ei ny Newsboys-plate! Eg skal ikkje seie noko vondt om den nye Newsboys-vokalisten, Tait, men Peter Furler er no ein gong Peter Furler... Og den nye plata til Peter Furler Band er veldig bra!
Ein gong i tida, mot slutten av 90-talet, gjekk eg og venta på at "Entertaining Angels"-plata til Newsboys skulle komme med posten. I dag treng vi heldigvis ikkje vente så lenge på å høyre songane, med både youtube og spotify nokre tastetrykk unna.
Her er ein smakebit frå youtube. Tittellåta:
Og her er alle songane, på spotify. Min foreløpige favoritt er songen Yeshua.
Ein gong i tida, mot slutten av 90-talet, gjekk eg og venta på at "Entertaining Angels"-plata til Newsboys skulle komme med posten. I dag treng vi heldigvis ikkje vente så lenge på å høyre songane, med både youtube og spotify nokre tastetrykk unna.
Her er ein smakebit frå youtube. Tittellåta:
Og her er alle songane, på spotify. Min foreløpige favoritt er songen Yeshua.
Abonner på:
Innlegg (Atom)