Gjetarguten #11: Nærvær

stilla i stallen

og stjerner som blinkar

med sitt kalde fråvær

millionar av kilometer borte

det er noko fjernt over nattehimmelen

eit pust frå så langt borte

at ingen menneske nokon gong

kan vite for sikkert kor det kjem frå

og Gud, i våre tankar

ein metafor blant andre metaforar

taus og stille, som stein eller luft

eller for den del universet sjølv

så går vi inn i stilla

kryssar dørstokken til stallen og ser

dette barnet frå englesongen sove

i salig ro midt i høyet

rommet er fylt av ei stille

og stilla er fylt av eit sus –

det er visst mitt eige hjarte

varmen i blodet som bankar

for vissa er stor som eit fjell

men tanken for vill til å gripe;

er det ikkje Gud sjølv eg møter,

eit nærvær av kjærleik i mørket?

Gjetarguten #10: Ny og gamal

så det er du som er Adam

den nye – eit spegelbilete

på det som kunne vore

om vi alle valte

annleis

om vegane våre var beine

og førte frå der vi var tenkt

til dit vi skulle gått

om alle omvegar og krokvegar

var ukjente vegar for oss

så ligg han her, i krybba

ein heilt ny Adam

eit heilt nytt liv å velje

og eg bøyer kne og hovud

svingar føtene ut

på denne nye, gamle vegen

Gjetarguten #9: Hjartet og håpet og natta

så trør føtene støvete gater

så ser auga det auga såg før

medan alt endå gjekk i det vante

kjente hus kjente plantar

stille pust og lydar av søvn

som i andre netter som denne

og hjartet mitt bankar pulsen

slik pulsen har banka og banka

rytmen til livet eg lever

i natt smeltar alt dette saman

ein fusjon mellom tida og håpet

og livet og hjartet og gleda og meg

for i natt luktar alle ting nye

i natt startar all ting

på ny