Inn porten

som ein varmesøkande rakett

pendlar hjartet seg inn

mot det som er heilt

ekte

vare

bomtreffa er mange

og såre –

berre sjå desse arra

på kryss og tvers over sjela mi

men eg bryr meg ikkje lenger

for alt det der er over, ferdig

finito

i det eg fann den opne porten,

den som førte meg inn i tryggleiken

bleikna alt anna bort

no er det berre Jesus, her

berre Han og berre Han

og berre i Han

finn hjartet sitt svar på lengten

Joh 10,9: Eg er porten. Den som går inn gjennom meg, skal bli frelst og fritt gå inn og ut og finna beite.

 

Elskar eg?

tankane mine er infiserte

og merka,

eit slags antistoff

som støyter frå seg alt

som vil gjere meg godt –

elskar du –

elskar eg?

det er så vanskeleg å vite,

så umogleg å setje tankane saman

med kjenslene eg

- av og til -

har, dei som dreg meg til deg

medan antistoffa i meg strittar imot

og alt eg – eigentleg – ynskjer  

inst inne

er at Du skal lyfte meg opp

halde rundt meg

seie, stille

- det er ok,

alt er ok,

for Eg elskar deg –

 

 
Joh 21,17: Så seier han tredje gongen: «Simon, son til Johannes, har du meg kjær?» Peter vart sorgfull då Jesus tredje gongen spurde: «Har du meg kjær?» Og han svara: «Herre, du veit alt, du veit at eg har deg kjær.» Jesus seier til han: «Fø sauene mine!»

Leite og bli funnen

vi leita på feil stad;

vi såg etter frelsa

i eigne handlingar

prøvde å vere gode

men svikta så altfor ofte

vi såg etter frelsa

i auga til våre medmenneske

leita etter nåde og tilgjeving,

men fann berre søkande hjarte

vi såg etter frelsa

i det gode livet

bygde oss eit slott

men fann ikkje anna enn tomme draumar;

vi såg etter frelsa

men det var frelsa som fann oss

ein dag stod han der, omfamna oss

med sine naglemerkte hender

Luk 24,6a: Han er ikkje her, han er stått opp.